Προτού υπάρξω, υπάρχουμε ...

Ευρυδίκη Κλειδή, Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπεύτρια, Ειδικευθείσα στην Προγεννητική και Περιγεννητική Ψυχολογία και Ιατρική, Επ. Συνεργάτης ΓΑΙΑ Μαιευτική – Γυναικολογική

Αυτό θα μας έλεγε, αν μπορούσε, ένα έμβρυο που αναπτύσσεται κι ετοιμάζεται να προβάλει στη ζωή. Αυτό μας δηλώνει ξεκάθαρα, σήμερα, η προγεννητική ψυχολογία, με πολυάριθμες μελέτες αναφορικά με την ύπαρξη της ψυχής και της νόησης του αγέννητου παιδιού και της συνύπαρξής του με τη μητέρα του και το περιβάλλον της.

Παρά τη δυσκολία πρόσβασης στην ενδομήτρια ζωή και τη γέννηση, η κατανόηση των πιο πρώιμων σταδίων της ζωής και η σημαντικότητά τους για τη μετέπειτα εξέλιξη της ζωής του ανθρώπου, είναι πλέον αναγνωρισμένη. Η ζωή, σίγουρα, δεν ξεκινάει με τη γέννηση, και σίγουρα, μέχρι τότε, ο νεοφερθής θαυμαστός ανθρωπάκος έχει βάλει ήδη τα θεμέλια του οικοδομήματός του.

Ο φιλοσοφικός, ηθικός, πνευματικός, συναισθηματικός και φυσιογνωμικός προορισμός του παιδιού είναι, ήδη, σε μεγάλο βαθμό, διαμορφωμένος. Έχει γίνει αντιληπτό, μέσα από μελέτες, ότι πολλά από τα φαινόμενα που παρατηρούνται, σε κάθε άνθρωπο, μπορούν να κατανοηθούν αρκετά εύκολα, ακόμη και να προβλεφθούν, αν κάποιος γνωρίζει το πλήρες ιστορικό της ζωής του, στη μήτρα, από τη σύλληψη μέχρι και τα πρώτα χρόνια, μετά τη γέννησή του.

Έρευνες και μελέτες, με ποικίλα μέσα, έχουν καταδείξει πως το έμβρυο νιώθει, αισθάνεται, καταλαβαίνει, επεξεργάζεται και κατηγοριοποιεί πληροφορίες. Συνυπάρχει με τη μητέρα του, εισπράττει ό,τι συμβαίνει στον ψυχισμό της, αλλά και, στο ευρύτερο περιβάλλον της. Έτσι, μπορεί να είναι χαρούμενο, μπορεί να είναι λυπημένο, μπορεί να έρχεται με όρεξη για τη ζωή και δύναμη εσωτερική ή με φόβο και ανασφάλεια.

Έγκυος και αγέννητο μωρό είναι ένα. Σκέψεις, συναισθήματα, βιώματα, εικόνες της μητέρας περνούν στο μωρό, όπως η τροφή και το οξυγόνο περνάνε μέσα από τον πλακούντα. Μητέρα και έμβρυο έρχονται μαζί αντιμέτωποι με τις τοξίνες του περιβάλλοντος, της τροφής, του νερού, των χημικών παρασκευασμάτων, αλλά και, τις τοξίνες που προέρχονται από το στρες και τις στενάχωρες σκέψεις και συναισθήματα της μητέρας.

Έτσι, καλό είναι οι ευαισθητοποιημένοι γονείς, από τον καιρό που προσπαθούν ν’ αποκτήσουν ένα παιδί, να έχουν πει όχι στο κάπνισμα, στο ποτό και σε επικίνδυνες, γενικά για την υγεία, ουσίες. Και κατά την εγκυμοσύνη, η τήρηση των άνωθεν, ο περιορισμός της καφεΐνης, ανθυγιεινών τροφών, και η, όσο το δυνατόν, καλύτερη θρέψη της μητέρας θα βοηθήσουν στο σχηματισμό ενός δυνατού και γερού οργανισμού του μωρού.

Ενδιαφέρον για τη θρέψη του μωρού, όμως, σημαίνει ενδιαφέρον και για τη συναισθηματική και πνευματική του θρέψη. Είναι σημαντικό, για το μωρό, να του επικοινωνείται η αγάπη της μητέρας του, πρωταρχικά, και έπειτα όλων των υπολοίπων σημαντικών προσώπων. Κάθε παιδί έχει δικαίωμα να είναι επιθυμητό. Και κάθε παιδί έχει την ανάγκη να νιώθει πως είναι αγαπητό και καλοδεχούμενο στη ζωή.

Αγάπη ίσον απουσία φόβου. Και όταν το μωρό, στο πρώτο οικολογικό του περιβάλλον, βιώνει την αγάπη, βιώνει τον κόσμο σαν ένα χώρο ασφαλή και φιλόξενο. Βιώνει τον εαυτό του ως έναν αγαπητό, ασφαλή, με δύναμη και αυτοπεποίθηση άνθρωπο.

 Η σύνδεση της μητέρας με το αγέννητο μωρό της είναι, επομένως, ζωτικής σημασίας για το μωρό. Όταν η μητέρα τραγουδάει, μιλάει, παίζει με το μωρό της, το οραματίζεται, του φτιάχνει παραμυθάκια, το προσέχει, όπως θα έκανε αν είχε ήδη γεννηθεί, συνδέεται μαζί του. Και είναι αυτός ο δεσμός που θα συνοδεύει το παιδί σε όλη του τη ζωή. Είναι αυτός ο δεσμός που θα το κάνει να αναζητήσει την πραγματική αγάπη και αλήθεια στις σχέσεις του και που θα το βοηθήσει να αξιωθεί σαν οντότητα.

Ας έχει η έγκυος γυναίκα πλήρη συνείδηση του μεγάλου έργου που επιτελεί. Και, συνειδητά, ας επιλέξει να φέρει δίπλα της και μέσα της όμορφα πράγματα, ζεστούς ανθρώπους, εμπνευσμένες εικόνες, γλυκά ακούσματα. Η ηρεμία, η γαλήνη και η ευτυχία της μητέρας για την ίδια την εγκυμοσύνη και τη ζωή που φέρει μέσα της είναι αυτά που θα δώσουν ένα ευτυχισμένο και ήρεμο μωρό.

Κι αν κάποια πράγματα δεν έχουν πάει καλά, στην πορεία, πάντα υπάρχει το περιθώριο για να διορθωθούν. Οι τύψεις δε χρειάζεται να βαραίνουν κανέναν. Οι γονείς ας εξερευνήσουν τη σχέση τους και ας συζητήσουν με κάθε ειλικρίνεια τα θέματά τους. Ας δοθούν, από την πλευρά της μητέρας, οι εξηγήσεις για τα πως και τα γιατί. Ας μιλήσει στο μωρό όπως θα μίλαγε στο παιδί που θα μπορούσε να την καταλάβει. Και η κατανόηση θα υπάρξει. Και η συμφιλίωση θα επέλθει. Και αν δυσκολεύεται, ας μη φοβηθεί να ζητήσει βοήθεια. Εφόσον, μέσα της, επιλυθούν τα θέματα που της προκαλούν στρες και δεν την αφήνουν να χαρεί την εγκυμοσύνη της, τότε και το μωρό θα εισπράξει αυτή τη λύτρωση.

 

 

Η νέα ζωή που έρχεται είναι ό,τι πιο σημαντικό και μεγαλειώδες μπορεί να συμβεί στη ζωή μας. Ας προετοιμάσουμε, με τον καλύτερο τρόπο που μπορούμε, τη νέα, αυτή, ζωή που φέρουμε μέσα μας. Ας την τιμήσουμε όπως της αξίζει. Κάθε μωρό είναι ένα πολύτιμο κομμάτι του κόσμου. Όσο περισσότερα λάβει τόσα περισσότερα θα δώσει πίσω. Στον εαυτό του, στην οικογένειά του, στον κόσμο όλο.